نمىماند . در آيه بعد مىافزايد : اصرار آنها در تكذيب قرآن و نسبت آن به سحر و كهانت و شعر بيهوده است « بلكه آن قرآن مجيد و با عظمت و بلند مقام است » ( * ( بَلْ هُوَ قُرْآنٌ مَجِيدٌ ) * ) . « كلامى است كه در لوح محفوظ ثبت است » و دست نااهلان و شياطين و كاهنان هرگز به آن نمىرسد ، و از هر گونه تغيير و تبديل و زياده و نقصان بر كنار مىباشد ( * ( فِي لَوْحٍ مَحْفُوظٍ ) * ) . بنا بر اين اگر نسبتهاى ناروا به تو مىدهند ، و شاعر و ساحر و كاهن و مجنونت مىخوانند ، هرگز غمگين مباش ، تكيه گاه تو محكم ، راهت روشن ، و پشتيبانت قدرتمند و توانا است . « مجيد » چنان كه گفتيم از ماده « مجد » به معنى گستردگى شرافت و جلالت است ، و اين معنى درباره قرآن كاملا صادق مىباشد ، چرا كه محتوايش عظيم و گسترده ، و معانيش بلند و پرمايه است ، هم در زمينه معارف و اعتقادات ، و هم اخلاق و مواعظ ، و هم احكام و سنن . « لوح » ( به فتح لام ) به معنى صفحه عريضى است كه چيزى بر آن مىنويسند ، و « لوح » ( به ضم لام ) به معنى عطش ، و همچنين هوايى است كه بين آسمان و زمين قرار دارد . فعلى كه از اولى مشتق مىشود به معنى آشكار شدن و درخشيدن است . و به هر حال در اينجا منظور صفحه اى است كه قرآن مجيد بر آن ثبت و ضبط شده است ولى نه صفحه اى همچون الواح متداول در ميان ما ، بلكه در تفسيرى از ابن عباس آمده است « لوح محفوظ » طولش به اندازه فاصله زمين